Jadwiga Zauder-Olesińska

Jadwiga Zauder-Olesińska, z domu Olesińska, urodziła się 30 września 1956 roku w Łodzi. To fotografka, operatorka filmowa, specjalizująca się w realizacjach filmowych. Pracowała jako operator zdjęć trikowych, oświetleniowiec planu zdjęciowego, realizatorka filmów lalkowych i rysunkowych oraz kombinowanych.
Zarówno ojciec jak i matka Jadwigi Olesińskiej zajmowali się prowadzeniem gospodarstwa rolnego na terenach wiejskich. Warto podkreślić, że matka Jadwigi nie tylko skupiała się na obowiązkach domowych, lecz również angażowała się aktywnie w życie społeczności lokalnej. Organizowała wydarzenia okolicznościowe, inicjowała wycieczki, na które sama zbierała budżet, a także oddawała się działalności wolontaryjnej. Była utalentowana plastycznie, projektowała, szyła oraz tworzyła rękodzieła, które sprzedawała na okolicznościowych balach. Jej pasja do tworzenia i zaangażowanie w społeczność pozostawiły trwały ślad w życiu rodziny Olesińskich.
Początkowo Jadwiga miała wybrać się do szkoły rolniczej, gdyż w tamtych czasach trudno było się dostać do liceum osobom z terenów wiejskich. Chciała kształcić się w kierunku szycia i projektowania. Do tej pory kocha tkaniny, ale ludzie, którymi się otaczała, popchnęli ją w stronę fotografii. Kapłan, z którym się przyjaźniła, kochał fotografię i podarował jej pierwszy aparat. Zaczęła zajmować się składaniem slajdów oraz montażem filmów. Później siostra pani Jadwigi zasugerowała wybranie tego samego technikum co ona, gdzie przyjmowano uczniów z całej Polski, dlatego wybrała technikum fotograficzne. Kobieta skończyła technikum fotograficzne, jednak adres oraz nazwa placówki nie są znane. W momencie zdawania matury, pierwsza miłość pani Jadwigi – jej kolega, zapytał ją, czy chciałaby pracować w Se-Ma-Forze, jako asystentka operatora. Przyjęli ją z miejsca, bez żadnych przeszkód.
Pani Jadwiga nie ukończyła żadnych specjalnych kursów zawodowych lub szkoleń przed rozpoczęciem pracy w studiu, dlatego początkowo nie znała na przykład specjalistycznych zwrotów jak „szwenk”, wszystkiego tam się nauczyła. Pani Jadwiga była jednym z wielu „samouków” Se-Ma-Fora. Próbowała dostać się na studia operatorskie związane z animacją w Moskwie, niestety dwa razy nie udało się. Pani Jadwiga „przechodziła edukację w praktyce” – pracowała z wykładowcami Szkoły Filmowej i to od nich wszystkiego uczyła się na planach. W SMFF pani Jadwiga wspomina, że operator Jerzy Stępień był dla nie opiekuńczy i przyjazny. Pomógł jej się odnaleźć i to od niego nauczyła się podstaw swojego fachu. Operator Wacław Fedek również pełnił rolę mentora pani Jadwigi. Tak właśnie rozpoczęła swoją wieloletnią pracę, a także pasję w Se-Ma-Forze – głównie jako operatorka w realizacjach takich jak „Opowiadania Muminków" (1977–1982), „Przygód kilka wróbla Ćwirka" (1983 – 1989) czy „Przygody Misia Uszatka" (1975 – 1987). W pracy zdrobniale mówili na nią „Jadzia”. Współpracowała ze stacjami telewizyjnymi w Łodzi i w Poznaniu oraz telewizją kablową Pro- Mok w zakresie realizacji programów informacyjnych oraz montażu filmowego. Pełniła rolę asystentki na wydziale operatorskim PWSFTViT na specjalizacji animacja filmowa. W branży filmowej ceniła to, że zawsze był tam jakiś rozwój i zabawa, a atmosfera była rodzinna. Oprócz Se-Ma-Fora pracowała w TV Studio Filmów Animowanych w Poznaniu, głownie w charakterze umowy o dzieło, na przykład przy filmie Eden” (2002). Współpracowała też ze Studiem Filmów Rysunkowych w Bielsku-Białej, oraz pracowała dla Orange, firma Handzlik. Obecnie prowadzi swoje studio fotograficzno-filmowe Obraz Boga, gdzie głównie zajmuje się fotocoachingiem. Współpracuje ze Stowarzyszeniem „Studio Integracji” oraz Stowarzyszeniem „Ethnos”, angażuje się w prace na rzecz grup etnicznych, na przykład Romów i uchodźców z Kazachstanu, Czeczenów, a także grup religijnych „Odnowy w Duchu Świętym”, „Mocni w duchu”. Współpracuje także z katolickim pismem „Szum z nieba”, gdzie wykonywała scenografie multimedialne do kilku widowisk teatralnych. W zakresie życia osobistego J. Olesińska często wspomina swojego męża oraz dwie córki – starszą, Alicję, oraz młodszą, Marię. 
Zauder-Olesińska nie należała do żadnych stowarzyszeń ani organizacji.
Dokładna data rozpoczęcia pracy w Se-Ma-Forze Jadwigi nie jest znana. Zanim trafiła do filmów lalkowych, pracowała przy filmach kombinowanych, gdzie wykorzystywano techniki takie jak wkopiowywanie i projektory do tworzenia efektów specjalnych, szczególnie przy filmach fabularnych. Pracowała między innymi ze Zbigniewem Rybczyńskim, Lidką Sturlis – żoną Edwarda Sturlisa, czy Jadwigą Kudrzycką. Mimo niechęci do wydawania opinii o pracy czy studiu, podkreśla istotność rodzinnego charakteru atmosfery w Se-Ma-Forze. Mimo zdarzających się trudności, większość czasu cieszyła się ze współpracy, opisując ją jako satysfakcjonującą. Przyjaźniła się z animatorką Basią Dyhdalewicz, często razem siedziały nad scenariuszami. Lubiła z nią pracować. Jadwiga Olesińska doceniała pracę z ekipami, z którymi czuła się swobodnie, gdzie była przyjazna atmosfera.
Jadwiga Zauder-Olesińska niechętnie dzieli się szczegółami dotyczącymi swojego życia prywatnego, tym samym omija temat ewentualnych podróży i nie wspominała o nich w znaczący sposób. Mimo braku indywidualnych nagród, jej wkład w przedsięwzięcia filmowe został doceniony poprzez zdobyte nagrody grupowe za filmy „Głupiec" (reż. Kamińska, 1998) i „Eden" (reż. Czeczota, 2002), do których znacząco przyczyniała się swoim talentem i doświadczeniem.
Niezwykle skromna w kwestii wzmianek o sobie. O p. Jadwidze nie znajdziemy żadnej szczegółowej literatury czy biografii. Jej życiorys i osiągnięcia są przede wszystkim związane z dziedziną filmu, w której odnosiła sukcesy.
Poza pracą zawodową Jadwiga Zauder-Olesińska aktywnie uczestniczy w przekazywaniu wiedzy i doświadczeń poprzez prowadzenie kanału na platformie YouTube oraz strony na Facebooku. Jej kanał filmowy na YouTube poświęca swojej wierze, wstawiając własnoręcznie zmontowanie filmiki z wydarzeń, teledyski do piosenek lub nagrania ze spektakli teatralnych. Pomimo braku szerszej biografii czy publikacji o jej życiu, jej twórczość i aktywność online pozostawiają trwały ślad w świecie filmu i animacji.

Narodowość: polska
Miejsce zamieszkania:
Łódź
Wykształcenie:
Technikum Fotograficzne
Zatrudnienie:
Studio Małych Form Filmowych „Se-Ma-For”, Operatorka
TV Studio Filmów Animowanych w Poznaniu
Studio Filmów Rysunkowych w Bielsku-Białej
Orange, firma Handzlik
Telewizja kablowa Pro- Mok
Działalność własna firma Obraz Boga