Julitta Freisler

Julitta Freisler urodzona w Warszawie w 1940 roku, narodowości polskiej. Jest niezamężna i bezdzietna, określa się mianem „Freislerówny”. Nigdy nie poznała swojego ojca, Juliusza, który był wojskowym i zginął w 1939 roku podczas obrony Warszawy. Matka J. Freisler, Joanna, była pielęgniarką. Przez rok, w wieku czterech lat, mieszkała u swoich dziadków w Nowym Sączu, potem wraz z matką przebywała rok w domu dla sierot wojennych w okolicach Karpacza, a następnie, w wieku siedmiu lat, przeprowadziła się z matką do Łodzi. Zamieszkały na alei 1-go Maja. W Łodzi przeprowadzały się jeszcze dwa razy. Na ulicę Pabianicką i potem znowu na aleję 1-go Maja. Joanna Freisler ponownie na 1-ego Maja zamieszkała w 1956 roku, jej córka dołączyła do niej w 1978 roku i mieszkała tam aż do śmierci matki w 1996 roku. Matura zwieńczyła jej naukę w Liceum Plastycznym, które znajdowało się na ulicy Gabriela Narutowicza 77 w Łodzi. Uczęszczała do klasy o profilu tkackim, jednakże zaznajomiono ją też z grafiką i grafiką filmową. W 1959 roku Julitta Freisler, po zdaniu matury, wyjechała do Pragi na operację. W tym samym czasie odwiedziła swoją ciotkę na Węgrzech.

Julitta Freisler po powrocie z zagranicy zaczęła pracę w 1962 roku, w oddziale Studia Małych Form Filmowych Se-Ma-For na Bednarskiej. W okolicach wczesnych lat 80. XX wieku została przeniesiona wraz z oddziałem do budynku na Pabianickiej. Posadę zapewniła jej nauczycielka z liceum, Zofia Machejkowa, a do pracy przyjął ją ówczesny dyrektor Studia, Ryszard Brudzyński. Pracowała jako kopistka oraz malarka między innymi przy seriach „Dziwny świat kota Filemona” (1977-1981) oraz „Przygód kilka wróbla Ćwirka” (1983-1989). Przy „Filemonie” zajmowała się czołówką serialu. Dwukrotnie pełniła funkcję fazistki, jednakże nie była to rola, którą chciała pełnić w studiu. W międzyczasie nieformalnie pełniła rolę logistyka magazynu na Bednarskiej/Pabianickiej. Ze Studia odeszła 14.03.1995 roku.

Julitta Freisler opisuje atmosferę w Studiu jako przyjazną i rodzinną. Wspomina, że byli „jak we własnym gronie”, co sprawiało, że praca stawała się łatwiejsza. Brak niedomówień i dobra atmosfera między pracownikami przedsiębiorstwa przyczyniły się do pozytywnej atmosfery pracy. Julitta Freisler wyrażała pozytywne opinie na temat współpracy z kolegami i koleżankami z pracy. Jej zdaniem byli grupą, która potrafiła się ze sobą dobrze porozumieć, co sprzyjało efektywnej pracy. W pozytywny sposób wyrażała się także o kierowniczce pracowni malarsko-kreślarskiej, Alicji Czerneleckiej.
Julitta Freisler opowiadała o założeniu nieoficjalnego klubu pracowników w piwnicy studia. Organizowane tam były wspólne spotkania po pracy, jednakże Julitta Freisler nie pamięta szczegółów.

Julitta Freisler nie prowadziła bogatego życia towarzyskiego poza pracą, jednakże miała dobry kontakt z wieloma osobami w Studiu. Oto najbliższe jej osoby z tego otoczenia: Halina „Piecia” Ostrowska (kreślarka), Lucyna Hybner (kreślarka), Celina Chałbińska (kreślarka), Barbara Krystyna Mastalerz, Ireneusz Czesny (animator), Andrzej Pilczewski (reżyser), Ryszard Szymczak ,Ludwik Kronic (reżyser, malarz), Sławomira Ciuplińska, Bolesław Ciupliński, Jolanta Zakrzewska-Szumowska (kierowniczka), Małgorzata Iwańczyk (animatorka), Danuta Białas (malarka), Agata Chwastek (malarka), Zbigniew Czernelecki (reżyser) i jego żona Alicja Czernelecka – „kierowniczka nasza przez lata”.

Dodatkowo Julitta Freisler wydaje się być dobrze zaznajomiona z pracownikami pochodzenia greckiego: Dimosem Milouposem (rysownik), Statisem (rysownik), Jorgosem (rysownik) oraz Eleni (siostra Dimosa, która nie pracowała w Studio). Za czasu jej pracy w Se-Ma-Forze nad studiem sprawowało pieczę dziewięciu dyrektorów: Ryszard Brudzyński (przyjął ją do studia), Janusz Galewicz, Zbigniew Godlewski (pomógł jej zdobyć mieszkanie z dwoma pokojami), Wiktor Budzyński, Bogusław Kuzio, Jadwiga Wendorff, Jacek Gwizdała, Sławomir Grabowski i Andrzej Strąk. Z trzema ostatnimi miała ona względnie niewielki kontakt.

Julitta Freisler nie otrzymała żadnych nagród na festiwalach filmowych. Na żaden jej też nie wysłano. Jednakże sama wspomina w wywiadzie, że w studiu dostała album na rocznicę Se-Ma-Fora. Należała do Podstawowej Organizacji Partyjnej od wczesnych lat sześćdziesiątych XX wieku. Do tej samej organizacji należał także inny pracownik Studia, Ignacy Goncerz. Poza tym należała do zakładowych związków zawodowych.

Na podstawie zebranych informacji wnioskujemy, że Julitta Freisler jest osobą bardzo skromną i takie też ma podejście do swoich osiągnięć zawodowych. Jest serdeczną kobietą, która dobrze wspomina pracę w Studio.

Z informacji dodatkowych wiadomo, że umie posługiwać się językiem czeskim i kocha Pragę. Jej ulubionym stylem animacji jest klasyczny styl animacji Disneya. Dzięki pracy na stanowisku malarskim weszła w posiadanie słoików po farbach, które obecnie wykorzystuje w domu jako pojemniki spożywcze. Mimo że jest narodowości polskiej, określa się mianem kosmopolitki. Często odwiedzała uzdrowiska w Polsce oraz wyjeżdżała do Czech.

urodzona w 1940 roku w Warszawie
kopistka i malarka, logistyczka w magazynie Studia Małych Form Filmowych Se-Ma-For